Projektowanie stron www i wiele innych :)

Format plików graficznych .PNG jest wciąż niedoceniany przez projektantów stron. Trochę to dziwi gdy w porównaniu z dwoma najpopularniejszymi typami plików, gif i jpg, format ten ukazuje bardzo wiele zalet i jedynie nieliczne wady. Jedną z tych wad, jest wyświetlanie kanałów alfa (przeźroczystych gradientów) w Internet Explorer. Jest to właściwie wada nie samego rozszerzenia, ale archaiczności IE (przynajmniej co wersji 6.0) – jednak potrafi skutecznie zniechęcić do stosowania plików PNG.

Wychodząc naprzeciw temu problemowi chciałem wam przekazać bardzo prostą metodę rozwiązania tego problemu. Sam stosuje ją już od dłuższego czasu i sprawdza się znakomicie.

Otóż mamy sobie plik PNG z kanałem alfa – oczywiście np. w firefox wyświetla się pięknie, jednak w Internet Explorer… okropieństwo. Pierwsze co robimy to nadajemy plikowi klasę:

<img class=”png” src=”jakiś_plik.png” alt=”blablabla”>

Dla przejrzystości jest to klasa o nazwie png, ale oczywiście możemy ją nazwać jak chcemy.

Następnie w pliku ze stylami albo bezpośrednio w naszej stronie (jak kto woli, ale lepiej tworzyć style w plikach zewnętrznych) definiujemy klasę png:

img.png{
behavior: url(iepngfix.htc);
border: 0px solid black;
}

Jak widać musimy jeszcze tylko utworzyć plik iepngfix.htc. Ponieważ jest on dość długi nie będę go tu cytował – po prostu ściągnijcie go stąd.

I to już!! Wszystko powinno pięknie śmigać. Jest wiele podobnych rozwiązań jednak to jest najprostsze i najbardziej niezawodne. Niestety jego mankamentem jest to, że nie obsługuje teł z plikami png z kanałami alfa… Z tego co się orientuję nie powstało żadne rozwiązanie tego problemu… ale jeżeli się mylę (a chciałbym) to piszcie.

Dawno nie było żadnej notki, ale są powody ku temu. Właśnie powstała i została opublikowana nowa wersja mojego firmowego Portfolio (dostępnego tutaj -> projektowanie stron www). Poza – jak mi się wydaje – dość ciekawego layoutu zastosowane zostało kilka dość oryginalnych rozwiązań, a mianowicie: menu, ze zmieniającymi się obrazkami, dynamicznie poruszające się logo i nawigator oraz „inteligentny” formularz kontaktowy.

Mogłoby się wydawać, że menu nie prezentuje sobą niczego nowego – w końcu tego typu nawigacje wykonaną w javascript można spotkać na każdej amatorskiej stronie www (co jest beznadziejnym błędem – tak na marginesie). Z tym, że to menu nie jest wykonane w javascript a w css Dzięki temu zachowujemy pełne bezpieczeństwo i nie rezygnujemy z urozmaicenia.

Dynamicznie poruszające się logo oraz szybki nawigator to też zasługa css. Choć mogłoby się w pierwszym momencie wydawać, że to ramka to z pewnością stosując ramki nie dałoby się uzyskać takiego samego efektu. Nie mówiąc o anachroniczności stosowania ramek.

Inteligentny formularz kontaktowy nie jest może tak inteligentny jakby mógł być – nie sprawdza np. poprawności wpisanego e-maila, (postanowiłem zrezygnować z tego zakładając prawdziwą chęć kontaktu ze mną, a nie testowanie formularza przez odwiedzających) ale za to sprawdza wypełnienie trzech obowiązkowych pól oraz robi coś czego zawsze brakuje mi w większości formularzy kontaktowych jakie można znaleźć na stronach www – po wypełnieniu i zatwierdzeniu pól pokazuje ich treść dając możliwość przeczytania tego co się napisało i wprowadzenia ewentualnych poprawek. To bardzo ułatwia życie.

To chyba tyle z ciekawostek. Jeżeli zainteresowałyby kogoś szczegóły – służę kodami źródłowymi.

Ostatnio zastanawia mnie sposób identyfikacji i targetowania potencjalnych klientów korzystających z moich usług projektowania www. Jest to zagadnienie problematyczne i trudne do określenia, a to z kolei stwarza problem z dopasowaniem usług.

Generalnie można by wymienić 4 podstawowe grupy klientów z jakimi teoretycznie można się zetknąć w tej branży:
1. Osoby prywatne
2. Małe firmy
3. Średnie firmy
4. Duże firmy

Myślę, że spokojnie i z całą pewnością można odrzucić duże firmy. Firmy takie albo same mają komórki/działy odpowiedzialne za lokalizacje internetową, albo korzystają z usług dużych agencji interaktywnych.

W wypadku pozostałych punktów sprawa, jak wynika z mojej praktyki, nie jest tak oczywista i nie można lekką ręką żadnej z tych grup klientów odrzucić (a dobrze by było odrzucić chociaż jedną).

Osoby prywatne zazwyczaj dysponują mniejszymi funduszami, jednak jak mi się zdaje nie tak wiele mniejszymi od małych firmy – więc to kryterium odpada. Za nimi przemawia fakt że często nie wymagają faktur (co że tak powiem bywa korzystne). Istotne jest też to, że osoby takie często zamawiają strony nieduże i nieskomplikowane co jest raczej korzystne. Każdy freelancer (lub raczej większość) woli zrobić 10 stron po 1000 zł niż 1 stronę za 10000 zł w prawdopodobnie dłuższym czasie – pozwala to zachować elastyczność i płynność finansową.

Małe firmy, może poza fakturami, niewiele się różnią charakterystyką od osób prywatnych. Mimo tego sprawy nie da się tak uprościć ponieważ oferta skierowana nawet do najmniejszej firmy będzie inna niż do osoby prywatnej – mimo moim zdaniem niemal identycznych wymagań (wielkość, zaawansowanie strony) i bardzo podobnych funduszy.

Średnie firmy to już zupełnie inna kategoria. Tu wymagania są znacznie, znacznie większe. Co ciekawe za wymaganiami nie zawrze idą pieniądze. W Polsce często mamy do czynienia z feudalnym modelem zarządzania gdzie Pan Prezes wie najlepiej, uważa że wszystko czego on nie robi jest banalnie proste („gdybym chciał to bym zrobił i to dużo lepiej”) i w związku z tym wszelka cudza praca jest niewiele warta. Tym mniej warta im mniej Pan Prezes rozumie. Mimo tych jaskrawych minusów, nie warto z góry odrzucać średnich firm ponieważ czasem zdarza się że są zarządzane prawidłowo, stawiają duże wymagania ale i dysponują sporymi funduszami.

Jaka zatem jest moja rada dla freelancerów posiadających własną działalność? Targetować usługi do małych firm. Oto kilka istotnych powodów:
1. Mała firma może być klientem dużo bardziej lojalnym niż osoba prywatna (następne strony, modyfikacje, aktualizacje)
2. Dysponuje bardziej sprecyzowanymi wymaganiami odnośnie projektowanej strony, co ułatwia współpracę.
3. Kierując ofertę do małych firm, możliwe że przyciągnie ona również całkiem sporą grupę osób prywatnych – ale nie odwrotnie.
4. Firmy mają poczucie, że strona www wiąże się pośrednio lub bezpośrednio z zyskami dlatego będzie bardziej zdeterminowana do tego aby dokonać transakcji i zamówić aplikacje internetową.
5. Wymagania takich firm najczęściej są na tyle mało absorbujące, że pozwalają prowadzić kilka projektów na raz bez uszczerbku na jakości projektowanych stron i na relacji z klientem.

Wczoraj około 2 w nocy padł serwer na którym utrzymuje kilka stron. Przez kilkanaście czy kilkadziesiąt minut nie mogłem połączyć się z żadną ze stron, niemożliwe było także połączenie ftp. Trochę mnie to zdenerwowało bo niektóre z tych witryn są pozycjonowane - google niezbyt przychylnie patrzy na sytuacje gdy robot pod danym adresem nie znajduje niczego.

W tym całym wzburzeniu napisałem dość ostrego e-maila do obsługi nazwy.pl z pytaniem co im się stało w główkę i w serwer oczywiście, bo ich niekompetencja może mnie narazić na straty. Z poczuciem, że zrobiłem to co mogłem zrobić położyłem się spać z nadzieją, że jutro się wszystko wyjaśni, nazwa.pl się pokaja, a ja udowodnię im ich nieudolność

Jakież było moje zdziwienie, gdy dziś jeden z administratorów nazwa.pl napisał, że:

“Nasz system nie zanotował żadnej nieprawidłowości w działaniu Pańskiego serwera.”

O i tyle. Szczena mi opadła i zastanawiam się czy wykłócać się czy machnąć ręką zwłaszcza, że serwer działa już poprawnie… Generalnie rzecz biorąc wyszło na to, że mam halucynacje lub jestem po prostu idiotą. Nie wiem co leprze.

To chyba jedno z przyjemniejszych elementów jakie towarzyszą projektowaniu stron internetowych - wypłata za stronkę Cieszyłoby to o wiele bardziej gdyby nie świadomość, że połowa z tego co dostanę, za dwa dni się rozpłynie - niestety trzeba przedłużyć rejestracje mojej Złotej Strzały i w międzyczasie oddać ją do serwisu.

Mimo wszystko pozostaje świadomość, że moje hobby pozwala mi jakoś zaspokajać dziurę budżetową Mówię “jakoś” bo wiadomo - co widać chociażby na powyższym przykładzie - pieniędzy nigdy tak naprawdę nie jest za dużo.